In de Verenigde Staten zijn er naar schatting meer dan 100.000 werknemers in de veterinaire gezondheidszorg, waaronder dierenartsen, veterinaire technici en ondersteunend personeel, die een cruciale rol spelen bij de verzorging en behandeling van ^dieren1. Deze professionals worden vaak blootgesteld aan gevaarlijke geneesmiddelen, zoals chemotherapeutische middelen en immunosuppressieve medicijnen, die aanzienlijke gezondheidsrisico's op het werk met zich mee kunnen brengen. Langetermijneffecten van een dergelijke blootstelling kunnen onder meer huid- en luchtwegirritatie, orgaanschade en een verhoogd risico op het ontwikkelen van verschillende vormen van kanker ^zijn3. Onderzoek naar de demografische kenmerken van werknemers in de veterinaire gezondheidszorg geeft aan dat de meeste van deze beroepsbeoefenaren vrouwen zijn en een hoger risico lopen op voortplantingstoxiciteit als gevolg van blootstelling aan gevaarlijke ^{geneesmiddelen2}. Het is essentieel dat werknemers in de veterinaire gezondheidszorg zich bewust zijn van deze risico's en veiligheidsmaatregelen nemen om de blootstelling te minimaliseren en hun gezondheid te beschermen. Veiligheidsmaatregelen omvatten het gebruik van persoonlijke beschermingsmiddelen (PBM's) en apparaten voor de overdracht van gesloten systemen (CSTD's) bij het bereiden en toedienen van gevaarlijke geneesmiddelen. 

Kanker bij huisdieren neemt toe 

Volgens de American Veterinary Medical Association (AVMA) is kanker een van de belangrijkste doodsoorzaken bij gezelschapsdieren en is het verantwoordelijk voor bijna 50% van alle ziektegerelateerde sterfgevallen onder gezelschapsdieren per jaar5. Het groeiend aantal gevallen wordt toegeschreven aan verschillende factoren, waaronder de toegenomen levensverwachting door vooruitgang in de diergeneeskundige zorg, verbeterde diagnostiek en een groter bewustzijn onder huisdiereigenaren. Van alle huisdieren krijgen honden het vaakst kanker: één op de vier honden krijgt ooit kanker5. Katten krijgen ook te maken met kanker, zij het minder vaak dan honden. Deze stijgende trend in kankergevallen bij gezelschapsdieren benadrukt de noodzaak van voortdurend onderzoek, vroegtijdige opsporing en geavanceerde behandelingsmogelijkheden om de resultaten te verbeteren en de kwaliteit van leven voor getroffen dieren te verhogen.

In deze blogpost bespreken we de verschillende soorten gevaarlijke medicijnen die worden gebruikt in diergeneeskundige omgevingen, gaan we in op de potentiële risico's die gepaard gaan met het omgaan met deze medicijnen en geven we een stapsgewijze handleiding die dierenartsen kunnen volgen bij het omgaan met gevaarlijke medicijnen, waarbij we ons richten op het gebruik van gesloten systeem transfer devices (CSTD's).

Gevaarlijke geneesmiddelen in de diergeneeskunde 

Gevaarlijke geneesmiddelen zijn geneesmiddelen die een potentieel risico vormen voor mensen door blootstelling vanwege hun inherente toxische eigenschappen. In de diergeneeskunde kunnen gevaarlijke geneesmiddelen zijn: 

1. Chemotherapeutica gebruikt voor de behandeling van verschillende kankers bij dieren 

2. Hormonen en hormoonantagonisten 

3. Immunosuppressieve middelen voor de behandeling van auto-immuunziekten en het vergemakkelijken van orgaantransplantaties 

4. Antivirale geneesmiddelen 

5. Bepaalde antibiotica en schimmelwerende middelen 

Mogelijke risico's en voorzorgsmaatregelen

Professionals in de diergeneeskunde werken vaak met gevaarlijke medicijnen om verschillende medische aandoeningen bij dieren te behandelen. Deze professionals moeten de mogelijke risico's begrijpen die gepaard gaan met het omgaan met deze geneesmiddelen en de nodige voorzorgsmaatregelen nemen om hun eigen veiligheid en die van de dieren die ze behandelen te garanderen. Het omgaan met gevaarlijke medicijnen kan risico's opleveren voor professionals in de veterinaire gezondheidszorg, waaronder huidirritatie, ademhalingsproblemen en reproductieve toxiciteit. Vaak bereiden dierenartsen gevaarlijke geneesmiddelen zonder technische controles, zoals biologische veiligheidskabinetten of aseptische isolatoren voor bereidingen. Deze zorgverleners lopen een hoger risico op blootstelling aan gevaarlijke geneesmiddelen en dampen.

Om deze risico's te minimaliseren, is het essentieel om de juiste hanteringsprocedures te volgen, waaronder:

1. Het dragen van de juiste persoonlijke beschermingsmiddelen (PPE) zoals handschoenen, jassen en oogbescherming.
2. Indien mogelijk, gebruikmaken van technische controles zoals biologische veiligheidskabinetten of aseptische isolatoren voor magistrale bereidingen.
3. Het implementeren van veilige werkpraktijken, zoals het vermijden van hand-op-mond contact en het grondig wassen van de handen na het hanteren van gevaarlijke medicijnen.
4. Regelmatig personeel opleiden in veilige omgangsvormen en op de hoogte blijven van de nieuwste richtlijnen en aanbevelingen.

De rol van transfersystemen met gesloten systeem in de diergeneeskunde

CSTD's, zoals EQUASHIELD CSTD's, spelen een cruciale rol bij het beperken van het risico van blootstelling aan gevaarlijke geneesmiddelen tijdens het bereidings- en toedieningsproces. Deze toestellen creëren een verzegelde barrière tussen het geneesmiddel en de omgeving, waardoor het ontsnappen van gevaarlijke geneesmiddelen of dampen wordt voorkomen.

Klinische ^studies4 hebben aangetoond dat dierenartsen, door CSTD's in hun praktijk op te nemen:

1. Het risico van blootstelling aan gevaarlijke drugs voor henzelf en hun personeel verminderen.
2. Minimaliseer het risico op besmetting tijdens de bereiding en toediening van medicijnen.
3. De algehele veiligheid van de omgang met gevaarlijke geneesmiddelen in diergeneeskundige omgevingen verbeteren.

Een stap-voor-stap handleiding voor het omgaan met gevaarlijke medicijnen

Volg deze aanbevolen stappen om de veiligheid te garanderen bij het omgaan met gevaarlijke geneesmiddelen in de diergeneeskunde:

1. Opslag: Bewaar gevaarlijke medicijnen apart van andere medicijnen, bij voorkeur in een speciale ruimte met goede ventilatie en beperkte toegang.
2. Bereiden: Bereid medicijnen in een aangewezen ruimte en gebruik technische middelen zoals biologische veiligheidskasten. Zorg voor veiligheidsmaatregelen zoals het gebruik van CSTD's en het dragen van de juiste persoonlijke beschermingsmiddelen (PPE) tijdens de bereiding.
3. Toediening: Dien geneesmiddelen toe volgens de aanbevolen route en dosering en zorg voor het gebruik van de juiste persoonlijke beschermingsmiddelen (PPE) en apparatuur, waaronder CSTD's.
4. Verwijdering: Verwijder gevaarlijk medicijnafval, waaronder gebruikte flesjes, spuiten en besmette persoonlijke beschermingsmiddelen (PPE), volgens de plaatselijke, provinciale en federale voorschriften.

Kortom, het omgaan met gevaarlijke geneesmiddelen in de diergeneeskunde vereist zorgvuldigheid en naleving van de juiste veiligheidsprotocollen. Door veilige hanteringspraktijken te implementeren, gebruik te maken van transfersystemen met gesloten systeem, zoals EQUASHIELD CSTD's, en op de hoogte te blijven van de nieuwste richtlijnen en aanbevelingen, kunnen professionals in de diergeneeskunde hun veiligheid en die van de dieren die ze behandelen, verbeteren.